소녀시대• So Nyeo Shi Dae Club • Girls' Generation • โซนยอชิแด • So Nyuh Shi Dae

มาแล้วค่ะตอนที่ 1 แบบว่าตอนแรกกะจะทำแนะนำตัวละครอะนะแล้วแบบว่า
ทำไม่เป็นT_T


-----------------------------------


ตอนที่ 1

“เจสสสสส....สิก้า…!! ไปอยู่ไหนมาทำไมมาช้าจัง....แล้วทำไมเดินอย่างงั้นละ” แทยอนตะโกนถามเพื่อนสนิทขึ้น
“พอดีเดินไปชนกับใครก็ไม่รู้มาอ่ะ” เจสสิก้าตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก
“เธอจะมาทำเป็นไม่สนใจอย่างงี้ไม่ได้นะ.....แล้วใครจะเป็นนางเอกแทน!!”แทยอนเริ่มแหกปากขึ้น ก็คนมันโมโหนี่น่า นางเอกของเรื่องดันไปชนใครเข้าก็ไม่รู้ เล่นละครไม่ได้ แล้วยังจะมายิ้มอีก
“ก็เธอไง แทยอน” เจสสิก้าตอบอย่างไม่ใส่ใจเช่นเดิม ยิ้มเหมือนเดิมอีก
“เฮ้อออออ!!....แกท่าจะบ้า”(เออช่ายนั่งยิ้มอยู่ได้)
“ไม่รู้ละฉันเจ็บขาแสดงไม่ได้...เรื่องของแกละกันว่าจะทำยังไง”
“ได้ไงอ่ะ” แทยอนยังคงโวยวายไม่เลิก
“ตามใจแก”เจสสิก้าพูดประโยคอันเย็นช้าและลุกเดินออกไป
“เจสใจร้าย T_T”
เอาว่ะขึ้นแสดงแทนเจสแค่นี้ไม่ตายหรอก เราก็ป๊อปไม่แพ้ไอ้เจ้าหญิงน้ำแข็งนี้หรอก



~ แปะ แปะ ~
การแสดงจบลงไปได้ด้วยดีโดยแทยอนเป็นนางเอก ถึงแม้จะเตี้ยกว่าพระเอกเยอะไปหน่อยก็เหอะนะ ^^

“โหรั้ว....แสดงได้ดีมาเลย คิดถึงแกจังเลยไม่ได้เจอกันตั้งนาน”ใครหว่าโผล่มากอดซะแรงเลย ที่สำคัญมันมีตาหรือป่าวเนี้ยเห็นฉันเป็นไอ้รั่ว ตัวก็สูงกว่าตั้งเยอะ - -

~ ผลัก ~
แอบมาฉวยโอกาสได้ไงเนี้ย

“นี่แกจำ.......” คนถูกผลักโวยวายขึ้นแต่แล้วก็ต้องหยุดเมื่อได้สบตากับคนที่กอดไปเมื่อกี้ 0.0 (อึ้งเลยทีเดียว)
“จ.....เจ......เจสสิก้า!!”ก็รู้แล้วว่าชื่อเจสไม่ต้องเรียกดังก็ได้ - -
“เฮ้ย.....ยู.....แกมาได้ไงเนี้ย!!” แทยอนที่พึงออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าตะโกนขึ้นเรียกเพื่อน
“.....” เงียบไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับจากยูริ
“ไอ้ลิง!!”
“ห....หา.....จะตะโกนทำไมเนี้ยมีกันอยู่แค่นี้”(มันไม่ได้ดูตัวเองเลยตอนอยู่กับเจสใกล้กว่านี้อีก - -)
“แกมาได้ไงเนี้ย....แล้วกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”
“เดินมามั้ง...แค่อเมริกาถึงโซเอง^^” ดูมันตอบได้ใจมาก
“ก็พอดีเห็นว่าพวกแกแสดงละครกันแล้วกะจะแอบมาดูแล้วก็เซอร์ไพร์ไง” เซอร์ไพร์มากเลยเนอะเจส^^
“แต่ก็ไม่ยากจะเชื่อแกจะได้เป็นนางเอก ^^ฉันเลยเซอร์ไพร์แทน 555+” ตอนแรกก็กะจะซึ้งนะที่มันอุตส่ามาดูละครแต่พอประโยคนี้ ไอ้ลิง แกตาย!!!
“555+ แกตามฉันไม่ทันหรอก รั่วน้อย”
“นี่พอเถอะทั้ง 2 คน เล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้” เสียงเย็นยะเยือกเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน
“ก็....ยูริ....มัน.....”ทีแรกก็กะจะหันไปฟ้องแต่เห็นสายตา อันน่าสะพรึงกลัว เป็นอันต้องเงียบ >_<
“ควอน ยูริ ไม่ต้องมาทำเนียนกลบเกลือน เมื่อกี้ทำอะไรไว้ค่ะ ^___^” เจสสิก้าหันไปฉีกยิ้มหวาน(หรือป่าว)ให้กับลิง
“เหอๆ.....คือว่านะ.....เจสจ้า.....แบบว่า.....”
“เจสตบมันเลย เจสสู้ๆ” แท เมื่อกี้ฉันขอโทษอย่ายุเจสเลยนะ ยูริส่งสายตาอ้อนวอนมาทางแทยอน
“แบบว่าอะไรค่ะ ควอน ยูร ^______^”เจสสิก้ายังคงฉีกยิ้มหวาน (เหงือกแห้งแล้วเจสจ๋า)
“คือ..... ^___^”ยูริฉีกยิ้มหวานกลับมา(เจ้าโง่ยิ้มของแกไม่ช่วยให้แกตายช้าหรอกไอ้ลิง >>> แทยอน)
“ฉันไม่ได้สนใจอะไรหรอกนะที่แกกอดฉันอะ” เจสสิก้าเริ่มเปลี่ยนจากฉีกยิ้มหวานและพูดจาไพเราะมาเป็นจิงจังขึ้น(สงสัยคงรู้ว่าตัวเองไม่เหมาะที่จะหวาน โหดดีกว่าเนอะ^^)
“ก็ดีแล้วนิ ^____^” ยูริยังคงพูดพร้อมกับฉีกยิ้มหวาน (สงสัยเป็นโรคติดต่อ)
“แต่......” เจสพูดด้วยเสียงเย็นและมีอำนาจตามแบบฉบับเข้านั้นแหละ - -
“^______^” ยังคงยิ้มหวานรับชะตากรรม >>> อย่างน้อยก็ยังตายศพสวย : ยูริ
“ฉันรับไม่ได้ที่แกเห็นฉันเป็นไอ้รั้ว...ทั้งๆที่ฉันตัวสูงกว่ามันตั้งเยอะ” อ้าว...กรรม - -
“ง่ะ...เจส...นี้แกไม่พอใจที่มันเห็นแกเป็นฉัน” เจ้าทุกข์เริ่มแหกปากโวยวาย
“( ^^ )( _ _ )( ^^ )( _ _ )”
“555+”
“หัวเราะอะไรหรอค่ะ ควอน ยูริ”มาอีกแล้วเสียงหวานๆแบบนี้เสียวสันหลังจัง
“เงียบแล้วคร๊าบบบบบ”
“….”
“..... ไหงเงียบกันหมดยังงี้อะ”(เจสคุณสั่งให้เงียบเองไม่ใช่หรอ) อ่อรู้แหละก็ปกติมันจะมีคนโวยวายอยู่ แต่มันงอนอยู่ไง >>> คนเตี้ยก็มีจิตใจนะเจสสิก้า: แทยอน
“ลิงง้อเพื่อนหน่อยสิ” กรรม เกี่ยวไรกันเราเนี้ยพึ่งกลับมาจากอเมริกาแท้ๆ แต่ก็นะใครจะไปกล้าขัดใจคุณได้ละคุณเจสสิก้า
“แท หายงอนน้า เดี๋ยวเค้าซื้อแอปเปิ้ลให้กินนะตัวเอง”
“นี่ยูฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ....แล้วนิสัยฉันก็เปลี่ยนไปแล้วด้วยหลังจากที่แกไปอเมริกา” หวังว่าคงไม่เอานิสัยคนข้างๆมานะ แทยอนเพื่อนร๊ากกกกก
“ฉันรู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ ไอ้ลิง”นั้นไง เหอๆ ลองคิดสิถ้าฉันมีเพื่อนแบบนี้ซัก 2 คน - -
“ป่าวจ๊ะ”
“แล้วแกจะเอาไหมอะแอปเปิ้ล ถ้าไม่กิน ก็ดีจะได้ไม่เปลีอง” เปลี่ยนไปขรึมทันทีเลยนะ ลิงเอ๋ย
“กิน กิน กิน” เนี้ยนะบอกไม่เปลี่ยน รั่ว - - แต่ก็ดีถ้าไปเหมือนคนข้างๆตาย
“งั้นไปกันเถอะ” ยูลิงพูดขึ้นพลางลากเพื่อนทั้ง 2 คนที่ไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานออกไป
“โอ๊ย....” เสียงเจ้าหญิงร้องขึ้น
“เจสเป็นอะไรอ่ะ” ยูริเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ
“เจสฉันลืมไปเธอเจ็บขาอยู่นินา” แทนยอนพูดขึ้น
“ไปโดนอะไรมา เจ็บมากไหม ไหน ไหน ดูหน่อยสิ” (มันไม่เวอร์ไปหน่อยรอ ยูจ๋า)
“อืม...ไม่เป็นไรแล้วแหละ”
“แท ฉันว่าเราไปส่งเจสกันเถอะ ส่วนเรื่องแอปเปิ้ลไว้วันหลังละกัน” ยูริเอ่ยด้วยน้ำเสียงจิงจัง
“แล้วแกพักที่ไหนอะ” แทยอนเอ่ยถามร่างสูงที่ประคองร่างบางอยู่
“ยังไม่รู้เลย....”ยูริตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก เป็นห่วงร่างบางมากกว่า
“เฮ้ย!!.....ได้ไงแล้วแกจะไปอยู่ไหน”
“ช่างฉันเถอะ”ยูริตอบไปอย่างรำคาญ ลิงชักโมโหแล้วนะเฟ้ย
“ไปนอนกับแทที่คอนโดสิ เห็นมันบ่นว่าเหงาๆอยู่” เจสฉันเคยบอกแกด้วยหรอว่าเหงาอะ ถึงฉันจะชอบให้แกไปบ่อยๆก็เถอะนะ
“อืม” อ้าวทำไมง่ายจังอะ
“แท แกอย่าปล้ำ ยู มันนะ” เหอๆ ดักทางอีก

และแล้วทั้ง 3 เพื่อนซี้ก็เดินจนไปส่งเจสสิก้าพร้อมทั้งคุยกันอย่างสนุกสนานด้วยความคิดถึง



-----------------------------------------------------------------

“ยุนหายไปไหนมาตามหาตั้งนาน” ซอฮยอนให้ไปพูดกับยุนอาที่กำลังเดินมา
“ป่าวหรอกไม่มีอะไร พอดีเดินไปชนใครก็ไม่รู้ เจ็บขานิดหน่อยอะ” ยุนอาที่เพิ่งเดินมาถึงซอฮยอนเอ่ยตอบ
“แล้วตอนนี้เป็นอะไรมากไหม....ไปหาหมอป่าว”
“ไม่หรอก กลับกันเถอะ”
“อืม...แปลกจังวันนี้ พี่เจสสิก้าก็เจ็บขาไม่ได้แสดงละครเหมือนกันเลย”




------------------------------------------------------

สั้นไปหน่อยไหมง่ะ พอดีชอบวันที่ 29 กุมภา อิอิ

เลยเลือกเปิดตัววันนี้ ^^

ฝากฟิคเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ